خرافاتی بودن آدم ها انگار تمومی نداره.انگار با پيشرفت عظيم تکنولوژی باز هم مواردی هست که انسان پيشرفته امروزی وقتی به استيصال برسه به موهومات پناه ببره.مواردی پيش اومده که گفته باشيم کاش اينطوری بشه.کاش اين اتفاق نيفته،کاش.....انگار انتظار داريم خدا تمام نظم دنيا رو به هم بزنه تا ما به خواستمون برسيم.همين کاش گفتن هم ميتونه در محدوده خرافات دسته بندی بشه.پس همه ما به نوعی خرافاتی هستيم.اما بعضی ها به درخت پارچه مي بندن تا به حاجتشون برسن،بعضي ها به زيارت،و .....

ما که ميگيم خرافی نيستيم،پارچه و درخت توي ذهنمونه و نمود بيرونی نداره.تفاوت فقط همينه.

در سفر اخيرم عکس زيبايی از يه درخت گرفتم که اسمشو گذاشتم درخت آرزوها.

در ادامه مطلب عکس های بسیار بسیار زیبائی از طبیعت زمستانی بازفت در استان چهارمحال و بختیاری را ببینید.البته یه کم هم هنرمندانه! که قضاوت با شماست وگرنه ما که هنری نداریم.